Tonnie Heijnen

TAFELTENNIS

tafeltennis-tonnie-heijnen

Geboortedatum
03-06-1967

Woonplaats
Emmen

Functie bij de Politie
Medewerker DOD Bijzondere Wetten, Regiopolitie Drenthe

Biografie

Een klein wonder, zo zou je de kwalificatie van tafeltennisser Tonnie Heijnen voor de Paralympische Spelen in Londen kunnen noemen. In het pre-Paralympische jaar, waarin hij zo hoog mogelijk op de wereldranglijst moest zien te komen, werd hij geplaagd door flinke tegenslagen. “In november 2010 werd ik nog samen met Gerben Last en Ronald Vijverberg wereldkampioen, twee weken later zakte ik in elkaar.”
Een longembolie, dat was de conclusie in het ziekenhuis. “Ik had bloedproppen in mijn longen. Zoveel, dat het eigenlijk een wonder is dat ik er nog ben. Ik heb drie weken in het ziekenhuis gelegen en daarna moest ik revalideren. En dat terwijl ik in 2011 in topvorm moest zijn om me te kwalificeren voor de Paralympische Spelen. Met de oude kwalificatieregels zou ik me tijdens het wereldkampioenschap in 2010 al hebben gekwalificeerd, maar die golden niet meer. De eis was dat ik op 1 januari 2012 in de top acht op de wereldranglijst moest staan.”

Tijdens de revalidatie kreeg de tafeltennisser uit Emmen nog een flinke tegenslag te verwerken: het overlijden van zijn vader. “Dat was een enorme klap. Maar het weerhield mij er niet van om toch te proberen me te kwalificeren voor de Paralympische Spelen. Mijn vader dacht nadat ik die longembolie had gekregen niet dat ik me zou kwalificeren. Hij zei wel dat hij ontzettend trots op me zou zijn als ik wel naar Londen zou gaan. En nu ga ik weer. Ongemerkt heeft de dood van mijn vader daar misschien toch aan bijgedragen. Werd ik extra gestimuleerd om dit ook voor hem te doen.”

Goud in Athene
Tegenslagen lopen als een rode draad door het leven van Heijnen. In 2002 verloor hij tijdens een auto-ongeluk zijn rechteronderbeen. Toch is Heijnen ontzettend positief over alles wat hem is overkomen. “Na dat auto-ongeluk was de knop zo omgezet. Ik revalideerde in een recordtijd en in 2004 stond ik op de Paralympische Spelen in Athene en won ik samen met Gerben Last goud in de landenwedstrijd. Dat is zo absurd.”

De Spelen in Londen worden al zijn derde. “Athene was speciaal, omdat het de eerste keer was. Beijing was speciaal, omdat het in het Mekka van de tafeltenniswereld plaats vond. Elke Spelen hebben wel iets speciaals. Als sporter zijnde is het een ultiem gevoel om het grootste toernooi te bereiken dat er is. Je werkt er vier jaar lang naar toe en als je dat dan bereikt… Dat gevoel is zo mooi, dat is niet te omschrijven.”

Kansen in Londen
Waar Heijnen in Athene nog goud won bij de landenwedstrijd, zijn de kansen op een medaille nu groter in de individuele competitie. “De concurrentie is sinds Athene zeker toegenomen. Toen waren er acht à tien goede spelers die kans maakten op een medaille. Nu maakt iedereen kans op goud. Zelfs de spelers die zich net niet hebben gekwalificeerd, hadden kans gehad op goud. Tot de zomer was er één speler onverslaanbaar, de Chinees Ma-Lin. Vorige zomer verloor hij zijn eerste wedstrijd sinds 2006, van mij. Sinds dat moment ligt de strijd echt open. Het zal in Londen echt liggen aan de vorm van de dag.”De kans op een medaille bij de landenwedstrijd is daarentegen geslonken. Alhoewel Heijnen en Gerben Last wereldkampioen zijn in hun klasse (klasse negen), is een medaille op de Paralympische Spelen niet realistisch. “In Londen zijn de klassen samengevoegd. Dat betekent dat we ook tegen teams uit klasse tien strijden. Dat is een klasse waarin tafeltennissers met een lichtere handicap uitkomen. China heeft daar bijvoorbeeld ontzettend veel goede spelers in zitten. Die zouden waarschijnlijk nog alles winnen van valide spelers uit de Nederlandse eredivisie.”

Maar Heijnen zou Heijnen niet zijn als hij ook hier nog kansen ziet. “Als Gerben en ik in topvorm zijn en we een goede loting hebben, kunnen we voor een stunt zorgen. Wellicht dat mijn vader vanaf boven een handje helpt.”

De Paralympische Spelen worden niet het laatste kunstje van Heijnen. “Waarom zou ik stoppen als ik zoiets moois kan en mag doen? Na Londen zou ik best nog wel vier jaar door willen gaan. Ik kan mijn werk en sport perfect combineren. Het is zo uniek wat ik allemaal mee maak. Ik geniet elke dag en na alles wat er is gebeurd, pak ik alle kansen die ik krijg met beide handen aan.”

[Bron: nttb.nl]

Blogwebsite Tonnie Heijnen
www.twitter.com/tonnieheijnen
www.facebook.com/tonnieheijnen